چاپ شده در ستون لذت متن نشریه بام کویر (جنوب شرق کرمان) مورخ ۲۳/۳/۸۹ شماره ۱۲۷

خنده در آن سوي ديوار ...

خنده در آن سوي ديوار

دو نفرند و شايد سه نفر.

شلپ شلپ آب بازي مي كنند و مي خندند

انگاري برهنه اند،

از سر تا پا خيس شده اند.

به هم آب مي پاشند و شايد بعد

يكديگر را نوازش كرده و باز مي خندند.

پژواك خنده و صداي شلپ شلپ آب

در گوشهايم موج مي زند

گويي كه زير لايه هاي ذهن

يا در نقطه اي از رويا متمركز شده اند.

مي خندند: برهنه ، آرام  و سرخوش.

شايد چون خميده  گشته اند.

درخشندگي و تابش در آنان

انگار كه لختي رها شده اند

از قيد منطق زمان.

برگردان: لیلا مسلمی

کارشناس ارشد زبان و ادبیات انگلیسی

Laughter beyond the wall...  

Laughter beyond the wall.
They are two, maybe three. They play
In the water, splash and laugh.
They must be naked, wet
From head to toes.
They throw water at each other, then,
perhaps, they fondle one another, and laugh.
Their laughter and splashes echo
their way into my ears
as if located under layers of memory
or at the precise center of a dream.
Naked, they laugh, and slowly,
unwittingly, or could it be they have a hunch
and that is why they do it,
they light up and glow,
free, if for a moment,
from reason and from time.

Carlos Barbarito